Formulário de pesquisa

ลูก๋า 9

ส่ง​สาวก​สิบ​สอง​คน​ออก​ไป​เยียะ​ก๋าน

1พระเยซู​ฮ้อง​สาวก​สิบ​สอง​คน​มา แล้ว​หื้อ​สิทธิ​อำนาจ​หมู่​เขา​ไล่​ผี​ฮ้าย ​กับ​ฮักษา​โรค​ต่างๆ หื้อ​หาย​ได้ 2แล้ว​พระองค์​ส่ง​หมู่​เขา​ออก​ไป​บอก​เรื่อง​แผ่นดิน​ของ​พระเจ้า กับ​ฮักษา​คน​เจ็บป่วย​ตังหลาย​หื้อ​หาย 3พระองค์​สั่ง​หมู่​เขา​ว่า “บ่ต้อง​เอา​อะหยัง​ไป​ตวย​เน่อ เจ้น​ไม้เต๊า ถง ของกิ๋น สตางค์ กาว่า เสื้อผ้า​แหม​ผืน 4ถ้า​เข้า​ไป​ใน​เฮือน​ใด ก็​หื้อ​ย้าง​อยู่​เฮือน​นั้น​จ๋น​กว่า​จะ​ย้าย​ไป 5หมู่​บ้าน​ใด​บ่ยอม​ต้อนฮับ​ต้าน เมื่อ​ต้าน​ออก​จาก​หมู่​บ้าน​นั้น​ไป หื้อ​ปัด​ขี้ฝุ่น​ตี้​ติด​ตี๋น​ต้าน​ออก​ขว้าง​ไว้​หั้น เปื้อ​ส่อ​หื้อ​หัน​ว่า​พระเจ้า​บ่ปอใจ๋​กับ​บ่ยอมฮับ​เขา” 6หมู่​สาวก​ก็​ปา​กั๋น​ออก​ไป​ใคว่​บ้าน​ใคว่​เมือง บอก​ข่าวดี​กับ​ฮักษา​คน​เจ็บป่วย​กู้​แห่ง​หื้อ​หาย

7กษัตริย์​เฮโรด​ตี้​ปกครอง​แคว้น​กาลิลี​ได้​ยิน​เรื่อง​เหตุก๋ารณ์​ตังหลาย​ตี้​พระเยซู​กับ​สาวก​ได้​เยียะ จึง​สับสน​ขนาด ย้อน​บาง​คน​บอก​ว่า​ยอห์น​เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย​แล้ว 8บาง​คน​ว่า​เป๋น​เอลียาห์​มา​ป๋ากฏ คน​อื่น​ก็​ว่า​เป๋น​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า​ใน​สมัย​โบราณ​ตี้​เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย 9เฮโรด​ก็​อู้​ว่า “ยอห์น​นั้น​เฮา​ได้​สั่ง​หื้อ​กก​คอ​แล้ว แต่​คน​นี้​ตี้​เฮา​ได้ยิน​เรื่อง​ของ​เขา เป๋น​ใผ​หา” แล้ว​เฮโรด​จึง​หา​โอกาส​ตี้​จะ​ปะ​พระองค์

ก๋าน​เลี้ยง​คน​ห้า​ปัน​คน

10เมื่อ​หมู่​อัคร​สาวก​ปิ๊ก​มา​แล้ว เขา​รายงาน​พระเยซู​เรื่อง​ตี้​หมู่​เขา​ได้​เยียะ พระองค์​ก็​ปา​หมู่​เขา​แหละ​ออก​จาก​คน​นัก ไป​ตัง​เมือง​เบธไซดา 11แต่​คน​ตังหลาย​ฮู้​จึง​ปา​กั๋น​ไป​ตวย​หา​พระองค์ พระองค์​ก็​ต้อนฮับ​เขา สอน​เขา​เถิง​เรื่อง​แผ่นดิน​ของ​พระเจ้า ใผ​ต้องก๋าน​หื้อ​พระองค์​ฮักษา​โรค​พระองค์​ก็​ฮักษา​หื้อ

12ต๋อน​เมื่อแลง สาวก​สิบ​สอง​คน​มา​บอก​พระองค์​ว่า “บอก​หื้อ​คน​หมู่​นี้​ไป​เซาะ​ของกิ๋น​กับ​เซาะ​ตี้​ย้าง​นอน​กั๋น​ต๋าม​บ้าน​ไฮ่​บ้าน​นา​ตึง​หมู่​บ้าน​ต๋ำ​หมู่​นี้​เอา​เต๊อะ ย้อน​ตี้​นี่​ทุรกั๋นดาร” 13พระองค์​บอก​หมู่​สาวก​ว่า “หมู่​ต้าน​ไป​เซาะ​ของ​กิ๋น​มา​เลี้ยง​หมู่​เขา​เหีย​ก่า” หมู่​เขา​ก็​ว่า “เฮา​บ่มี​อะหยัง​นัก มี​ก้า​เข้าหนมปัง​ห้า​ก้อน​กับ​ป๋า​สอง​ตั๋ว​เต้าอั้น จะ​หื้อ​เฮา​ไป​ซื้อ​ของ​กิ๋น​สำหรับ​คน​หมู่​นี้​กา” 14ตี้​อู้​จาอี้​ย้อน​นับ​ก้า​ป้อจาย​ได้​ประมาณ​ห้า​ปัน​คน แล้ว​พระองค์​จึง​สั่ง​หมู่​สาวก​ว่า “จัด​หื้อ​คน​ตึง​หมด​นั่ง​ลง​เป๋น​หมู่ๆ ละ​ห้า​สิบ​คน” 15สาวก​ก็​เยียะ​ต๋าม​กำสั่ง​คือ​จัด​หื้อ​คน​ตึง​หมด​นั่ง​ลง 16พระองค์​จึง​ฮับ​เข้าหนมปัง​ห้า​ก้อน​กับ​ป๋า​สอง​ตั๋ว​นั้น​มา แล้ว​แหงน​หน้า​ขึ้น​ผ่อ​ฟ้า​สวรรค์​ขอบ​พระคุณ​พระเจ้า แล้ว​ก็​หัก​ส่ง​หื้อ​หมู่​สาวก​เอา​ไป​แจก​คน​ตังหลาย 17คน​ตึง​หมด​ได้​กิ๋น​อิ่ม​กู้​คน แล้ว​หมู่​เขา​เก็บ​ของ​กิ๋น​ตี้​เหลือ​ได้​สิบ​สอง​ซ้า​เต๋มๆ

ซีโมน​เปโตร​บอก​ว่า​พระเยซู​เป๋น​ใผ

18วัน​นึ่ง เมื่อ​พระเยซู​อธิษฐาน​อยู่​คน​เดียว หมู่​สาวก​ก็​อยู่​ใก้ๆ พระองค์​ก็​ถาม​หมู่​เขา​ว่า “คน​ตังหลาย​อู้​กั๋น​ว่า​เฮา​เป๋น​ใผ​กา” 19หมู่​สาวก​ตอบ​ว่า “บาง​คน​ว่า เป๋น​ยอห์น​ผู้​หื้อ​บัพติศมา บาง​คน​ว่า เป๋น​เอลียาห์ บาง​คน​ก็​ว่า เป๋น​คน​นึ่ง​ใน​หมู่​ผู้​เป๋น​ปาก​เป๋น​เสียง​แตน​พระเจ้า​ใน​สมัย​โบราณ​ตี้​เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย” 20พระองค์​ถาม​หมู่​เขา​ว่า “หมู่​ต้าน​ลอ​กึ๊ด​ว่า​เฮา​เป๋น​ใผ” เปโตร​ตอบ​พระองค์​ว่า “พระองค์​เป๋น​พระคริสต์​ของ​พระเจ้า”

21พระองค์​สั่ง​หมู่​สาวก​บ่หื้อ​บอก​เรื่อง​นี้​กับ​ใผ 22แล้ว​บอก​หมู่​เขา​ว่า “บุตรมนุษย์​จะ​ต้อง​ได้​ฮับ​ความ​ตุ๊ก​ทรมาน​หลาย​อย่าง หมู่​คน​เฒ่า​คน​แก่ หมู่​หัวหน้า​ปุโรหิต กับ​หมู่​ธรรมาจ๋ารย์​จะ​บ่ยอมฮับ​พระองค์ ใน​ตี้​สุด​พระองค์​จะ​ถูก​ฆ่า​ต๋าย แต่​หลัง​จาก​นั้น​แหม​สาม​วัน พระเจ้า​จะ​เยียะ​หื้อ​เป๋น​ขึ้น​จาก​ความ​ต๋าย”

23พระองค์​ก็​บอก​หื้อ​คน​ตังหลาย​ว่า “ถ้า​ใผ​คน​ใด​ใค่​เป๋น​สาวก​ของ​เฮา ก็​หื้อ​คน​นั้น​ตัด​อก​ตัด​ใจ๋ แบก​ไม้​ก๋าง​เขน​ของ​ตั๋ว​เก่า แล้ว​ตวย​เฮา​มา​กู้​วัน 24ย้อน​ว่า​ถ้า​คน​ใด​ใค่​ฮักษา​จีวิต​ของ​ตั๋ว​ไว้ คน​นั้น​จะ​ฮักษา​จีวิต​นั้น​บ่ได้​ก็​จะ​ต๋าย แต่​ถ้า​คน​ใด​ยอม​สละ​จีวิต​ของ​ตั๋ว​ย้อน​หัน​แก่​เฮา คน​นั้น​จะ​มี​จีวิต​นิรันดร์ 25จะ​มี​ประโยชน์​อะหยัง​ถ้า​ได้​เป๋น​เจ้าของ​กู้​สิ่ง​กู้​อย่าง​ใน​โลก​นี้ แต่​ต้อง​เสีย​จีวิต​ของ​ตั๋ว​ไป​เหีย 26ถ้า​คน​ใด​อาย​ย้อน​ติดต๋าม​เฮา​กับ​กำสอน​ของ​เฮา เฮา​ผู้​เป๋น​บุตรมนุษย์​ก็​จะ​อาย​คน​นั้น​ตวย เมื่อ​เฮา​ปิ๊ก​มา​ใน​โลก​ด้วย​รัศมี​ของ​ต้าน กับ​ของ​พระบิดา ตึง​ของ​หมู่​ทูตสวรรค์​บริสุทธิ์ 27แต่​เฮา​บอก​ความ​จริง​แก่​หมู่​ต้าน​ว่า หมู่​ต้าน​บาง​คน​ตี้​ยืน​อยู่​ตี้​นี่​จะ​ยัง​บ่ต๋าย​เตื้อ จ๋น​กว่า​จะ​ได้​หัน​แผ่นดิน​ของ​พระเจ้า​เหีย​ก่อน”

สาวก​หัน​รัศมี​ของ​พระเยซู

28เมื่อ​พระเยซู​อู้​จาอั้น​แล้ว​ได้​สัก​แปด​วัน พระองค์​ก็​ปา​เปโตร ยอห์น กับ​ยากอบ​ขึ้น​ไป​บน​ดอย​เปื้อ​อธิษฐาน 29เมื่อ​พระองค์​ก่ำลัง​อธิษฐาน​อยู่ หน้า​ของ​พระองค์​ก็​เปี่ยน​ไป เสื้อผ้า​ของ​พระองค์​ก็​ขาว​จ๋น​ต้อง​ต๋า​มาบๆ 30แล้ว​มี​สอง​คน​คือ​โมเสส​กับ​เอลียาห์​ก่ำลัง​อู้​กับ​พระองค์ 31ผู้​ตี้​มา​ป๋ากฏ​นั้น​มี​รัศมี​อัน​ยิ่งใหญ่ ก่ำลัง​อู้​กั๋น​เถิง​เรื่อง​ความ​ต๋าย​ของ​พระองค์​ตี้​จะ​เกิด​ขึ้น​แต๊​ใน​กรุง​เยรูซาเล็ม ต๋าม​ความ​ต้องก๋าน​ของ​พระเจ้า 32เปโตร ยากอบ ยอห์น ก่ำลัง​ใค่หลับ เมื่อ​ต๋า​แจ้ง​ขึ้น​ก็​หัน​รัศมี​ของ​พระองค์ กับ​หัน​สอง​คน​นั้น​ยืน​อยู่​กับ​พระองค์ 33เมื่อ​สอง​คน​นั้น​ก่ำลัง​จะ​ลา​พระองค์ เปโตร​จึง​อู้​กับ​พระเยซู​ว่า “อาจ๋ารย์​ครับ เป๋น​สิ่ง​ดี​แต๊ๆ ตี้​หมู่​เฮา​ได้​มา​อยู่​ตี้​นี่ หมู่​เฮา​จะ​แป๋ง​ตูบ​ไว้​สาม​หลัง หื้อ​อาจ๋ารย์ โมเสส กับ​เอลียาห์​คน​ละ​หลัง” เปโตร​บ่ฮู้สึก​ตั๋ว​ว่า​ได้​อู้​อะหยัง​ไป 34เมื่อ​เขา​ก่ำลัง​อู้​อยู่​นั้น มี​เมฆ​หุ้ม​หมู่​เขา​ไว้ เมื่อ​อยู่​ใน​เมฆ​หมู่​เขา​ก็​กั๋ว 35มี​เสียง​ออก​มา​จาก​เมฆ​ว่า “ต้าน​ผู้​นี้​เป๋น​ลูก​ของ​เฮา เป๋น​ผู้​ตี้​เฮา​เลือก​ไว้ หื้อ​เจื้อฟัง​ต้าน​เต๊อะ” 36เมื่อ​เสียง​ดัก​แล้ว เขา​ตึง​สาม​ก็​หัน​ก้า​พระเยซู​คน​เดียว​เต้าอั้น เหตุก๋ารณ์​ตี้​หมู่​เขา​หัน​นั้น หมู่​เขา​เก็บ​เรื่อง​นี้​ไว้ กับ​บ่ได้​บอก​หื้อ​ใผ​ฮู้​สัก​คน

พระเยซู​ไล่​ผี​ฮ้าย​ออก​จาก​หละอ่อน

37เมื่อ​แจ้ง​เจ๊า​แล้ว พระเยซู​กับ​สาวก​สาม​คน​นั้น​ลง​ดอย​มา มี​คน​จ๋ำนวน​นัก​มา​หา​พระองค์ 38มี​ป้อจาย​คน​นึ่ง​ใน​คน​ตังหลาย​ตี้​มา​นั้น​เอิ้น​พระองค์​ว่า “อาจ๋ารย์​ครับ ขอ​ไป​ผ่อ​ลูก​ข้าพเจ้า​หน้อย ข้าพเจ้า​มี​ลูก​คน​เดียว​เต้าอั้น 39ผี​ฮ้าย​เข้า​เขา เยียะ​หื้อ​เขา​ฮ้อง​เสียง​ดัง​บ่า​เดี่ยว​นั้น​เลย กับ​โก้น​ลง​จั๊กดิ้นจั๊กงอ​น้ำลาย​ออก​เต๋ม​ปาก จ๋น​เนื้อ​ตั๋ว​ม้าน​ไป​หมด ผี​ตึง​บ่ออก​จาก​เขา​เลย 40ข้าพเจ้า​ขอ​หมู่​สาวก​ของ​ต้าน​ไล่​ผี​นั้น​ออก แต่​หมู่​เขา​ไล่​มัน​ออก​บ่ได้” 41พระเยซู​ตอบ​ว่า “เฮ่อ หมู่​คน​บ่มี​ความ​เจื้อ​กับ​เยียะ​บ่ดี เฮา​จะ​อยู่​กับ​หมู่​สู​กับ​จะ​ต้อง​อดทน​กับ​หมู่​สู​ไป​แผว​ไหน ปา​ลูก​มา​นี่​แล่” 42เมื่อ​หละอ่อน​คน​นั้น​ก่ำลัง​มา ผี​ฮ้าย​ก็​เยียะ​หื้อ​เขา​จั๊กดิ้นจั๊กงอ แต่​พระเยซู​สั่ง​ผี​ฮ้าย​นั้น​หื้อ​ออก​มา กับ​ฮักษา​หละอ่อน​หื้อ​หาย​เป๋น​ปกติ แล้ว​หื้อ​ป้อ​ของ​เขา​ฮับ​ไป 43คน​ตังหลาย​ก็​งืด​ใน​ฤทธิ์​อำนาจ​อัน​ยิ่งใหญ่​ของ​พระเจ้า

แต่​เมื่อ​หมู่​เขา​ยัง​ยืน​งืด​ใน​สิ่ง​ตังหลาย​ตี้​พระเยซู​เยียะ พระองค์​ก็​อู้​กับ​หมู่​สาวก​ว่า 44“ต้าน​ตังหลาย​จ๋ำ​กำ​นี้​ไว้​เน่อ ว่า​จะ​มี​คน​หักหลัง​บุตรมนุษย์ แล้ว​มอบ​พระองค์​หื้อ​อยู่​ใน​อำนาจ​ของ​คน” 45แต่​หมู่​สาวก​บ่เข้าใจ๋​กำ​อู้​นั้น ย้อน​พระเจ้า​ยัง​บ่เปิดเผย​หื้อ​ฮู้ เปื้อ​หมู่​เขา​จะ​ยัง​บ่เข้าใจ๋​เตื้อ แต่​หมู่​เขา​ก็​บ่ก้า​ถาม​พระองค์

ใผ​ใหญ่​เหลือ​เปิ้น

46แล้ว​มี​ก๋าน​เถียง​กั๋น​เกิด​ขึ้น​ใน​หมู่​สาวก​ว่า ใน​หมู่​เขา​ใผ​จะ​เป๋น​ใหญ่​ตี้​สุด 47พระเยซู​ฮู้​ว่า​หมู่​เขา​กึ๊ด​อะหยัง จึง​เอา​หละอ่อน​หน้อย​คน​นึ่ง​มา​ยืน​ฮิม​พระองค์ 48แล้ว​บอก​หมู่​เขา​ว่า “ใผ​คน​ใด​ตี้​ต้อนฮับ​คน​ตี้​เป๋น​เหมือน​หละอ่อน​หน้อย​จาอี้​ย้อน​หัน​แก่​เฮา ก็​เผียบ​เหมือน​กับ​ว่า​คน​นั้น​ได้​ต้อนฮับ​เฮา​ตวย คน​ใด​ต้อนฮับ​เฮา​คน​นั้น​ก็​ได้​ต้อนฮับ​ผู้​ตี้​ใจ๊​เฮา​มา ย้อน​ว่า​ใผ​เล็ก​หน้อย​ตี้​สุด​ใน​หมู่​ต้าน คน​นั้น​ละ​เป๋น​ใหญ่​ตี้​สุด”

49ยอห์น​บอก​พระเยซู​ว่า “อาจ๋ารย์​ครับ หมู่​เฮา​หัน​คน​นึ่ง​ไล่​ผี​ออก​ใน​นาม​ของ​พระองค์ หมู่​เฮา​ก็​ห้าม​เขา ย้อน​เขา​บ่ใจ้​หมู่​เฮา” 50พระเยซู​บอก​ยอห์น​ว่า “บ่ต้อง​ห้าม​เขา​เน่อ ย้อน​ว่า​ใผ​บ่ต่อต้าน​หมู่​ต้าน เขา​ก็​เป๋น​หมู่​ของ​ต้าน​แล้ว”

จาว​สะมาเรีย​บ่ต้อนฮับ​พระเยซู

51บ่ากอง​ใก้​เวลา​ตี้​พระเจ้า​จะ​ฮับ​พระองค์​ปิ๊ก​สวรรค์ พระองค์​ก็​ตั้งใจ๋​แน่วแน่​ตี้​จะ​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม 52พระองค์​ส่ง​บาง​คน​ล่วงหน้า​ไป​บอก​ข่าว​ตี้​หมู่​บ้าน​จาว​สะมาเรีย​ก่อน เปื้อ​เกียม​สิ่ง​ต่างๆ หื้อ​พร้อม​สำหรับ​พระองค์ 53แต่​จาวบ้าน​บ่ต้อนฮับ​พระองค์ ย้อน​หัน​ว่า​พระองค์​จะ​ซื่อ​ไป​กรุง​เยรูซาเล็ม 54เมื่อ​ยากอบ​กับ​ยอห์น​สาวก​ของ​พระองค์​หัน​จาอั้น ก็​ถาม​พระองค์​ว่า “องค์​พระผู้เป๋นเจ้า พระองค์​ใค่​หื้อ​หมู่​เฮา​ขอ​ไฟ​ลง​มา​จาก​สวรรค์​เผา​หมู่​เขา​เหีย​ดี​ก่อ” 55พระองค์​เหลียว​หน้า​มา​ว่า​หื้อ​เขา 56แล้ว​พระองค์​กับ​หมู่​สาวก​ก็​เข้า​ไป​แหม​หมู่​บ้าน​นึ่ง

57เมื่อ​พระเยซู​กับ​หมู่​สาวก​ก่ำลัง​เตียว​ตาง​ไป ก็​มี​คน​นึ่ง​บอก​พระองค์​ว่า “ต้าน​ไป​ตาง​ใด ข้าพเจ้า​ขอ​ตวย​ต้าน​ไป​ตาง​นั้น” 58พระเยซู​บอก​เขา​ว่า “หมาไน​ยัง​มี​ฮู​อยู่ นก​ใน​อากาศ​ยัง​มี​ฮัง​นอน แต่​บุตรมนุษย์​บ่มี​ตี้​จะ​ซุก​หัว​นอน” 59พระองค์​บอก​แหม​คน​ว่า “ตวย​เฮา​มา​เต๊อะ” คน​นั้น​ตอบ​ว่า “พระองค์​เจ้า​ข้า หื้อ​ข้าพเจ้า​ปิ๊ก​ไป​ฝัง​ศพ​ป้อ​ก่อน​เต๊อะ” 60พระเยซู​บอก​เขา​ต่อ​ไป​ว่า “หื้อ​คน​ต๋าย​ฝัง​คน​ต๋าย​เอา​คน​เดียว​เต๊อะ แต่​ต้าน​จง​ไป​บอก​ข่าวดี​เรื่อง​แผ่นดิน​ของ​พระเจ้า” 61แหม​คน​นึ่ง​บอก​พระองค์​ว่า “อาจ๋ารย์​ครับ ตั๋ว​เฮา​จะ​ไป​ตวย​เหมือน​กั๋น แต่​ขอ​ไป​ลา​ตัง​บ้าน​ก่อน” 62พระเยซู​จึง​บอก​เขา​ว่า “ใผ​ก๋ำ​ง้อนไถ แล้ว​งว้าย​หน้า​ปิ๊ก​เหีย คน​นั้น​ก็​บ่เปิง​สำหรับ​แผ่นดิน​ของ​พระเจ้า”